The place where they live is called a “black area”. The government soldiers come to the area and do whatever they want…rape, kill, leave landmines… That’s why they have run and hidden in the jungle. During the running their lives are destroyed. Their children suffer landmine injuries. Their husbands are shot. There is no health care. Great loss, which can never be replaced, occurs in the jungle. The scars from their loss remain in their hearts. By MMT

အမ်ားစုက မိန္းမေတြပါ။ ဒီၾကားမွာ က်ေနာ္က ေယာင္ခ်ာခ်ာနဲ႔ ပါသြားပါတယ္။ ဆယ္မိနစ္ေလာက္ ၾကာေတာ့ လမ္းေဘးမွာ မီးခိုးေငြ႔ ေတြတလူလူနဲ႔ မီးေလာင္ေျမအကြက္ေတြ ရွိတဲ့ေနရာ ေရာက္ပါတယ္။ စစ္သား ၄-၅-၆ ေယာက္က လမ္းေပၚထြက္ရပ္ေနတာ ေတြ႔ရတယ္။ ေဘးက ကမူေပၚမွာ ေသနတ္ေတြခ်ိန္ၿပီး ၾကည့္ေနတဲ့ စစ္သားတစုလည္း ျမင္ရတယ္။

ေစ်းသည္ေတြကို ေမးျမန္းေနတာက သာမန္ပဲ။ ဘာပါသလဲ? ဘယ္ႏွစ္ရက္ ၾကာမလဲ? ေလာက္ပါ။ ဒါေပမယ့္ လွန္ေလွာၾကည့္ၿပီး မုန္႔ထုပ္ယူသူ ယူ၊ အရက္ပုလင္း ဆြဲသူက ဆြဲလုပ္တာ ေတြ႔ရတယ္။ ဘယ္သူကမွ ျပန္မေျပာရဲ။ မွ်ေတာ့ မွ်တပါရဲ႕။ ေစ်းသည္ေစ့ေအာင္ နည္းနည္းစီယူတာပါ။ ပါးစပ္ကလည္း “တဟဲဟဲ” နဲ႔ မ်က္ႏွာခ်ဳိေသြးပါေသးတယ္။

က်ေနာ့္က်ေတာ့ ထူးျခားေနပါတယ္။ ပုဆိုးနဲ႔ ပင္နီတိုက္ပံုေလးနဲ႔ လြယ္အိတ္ကေလးတလံုးသာ ပါတာကလား။ ၃ ပြင့္နဲ႔ စစ္ဗိုလ္က ျပံဳးၿပီး က်ေနာ့္ကို စိုက္ၾကည့္ေနပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ …

“ညီေလးက ဘာလုပ္သြားမွာလဲ”

လို႔ ေမးပါတယ္။ (လာျပန္ၿပီ ‘ညီေလး’)

“က်ေနာ့္ညီတေယာက္ အိမ္ကထြက္ေျပးၿပီး ဖားကန္႔ဘက္ေရာက္ေနတယ္ၾကားလို႔ ေက်ာင္းေနရေအာင္ ျပန္ေခၚဖို႔ လိုက္လာတာပါ”

လို႔ ေျပာရပါတယ္။ သူက လံုးဝ ယံုပံုမရ။

“ဘာလို႔ ညာခ်င္ရတာလဲကြာ။ ဗမာခ်င္းပဲဟာ။ မင္းေက်ာက္တူးသြားမလို႔ မဟုတ္လား။ ေက်ာက္ေအာင္ပါေစကြာ။ ေက်ာက္ေအာင္ရင္သာ အကိုတို႔ကို မေမ့ပါနဲ႔”

လို႔ ဗမာခ်င္း ေသြးစည္းေနလိုက္ပါေသးတယ္။ က်ေနာ္ကလည္း ေရာေယာင္ ေသြးေသာက္ တဟဲဟဲ ျပန္လုပ္လိုက္ရပါတယ္။

(မွတ္ခ်က္ – ထိုအခ်ိန္ ၁၉၇၉ က ‘ေလာက္ပန္း’ ေဝါဟာရ ေခတ္မစားေသး)

ဒီလိုနဲ႔ ဆက္ေလွ်ာက္ခြင့္ရၾကပါတယ္။ ခပ္လွမ္းလွမ္းေရာက္တာနဲ႔ ညည္းသံညဴသံေတြ ကခ်င္လိုေရာ၊ ဗမာလိုပါ ညံထြက္လာပါတယ္။ “အျမတ္ကေလးတာ့ ကုန္ပါၿပီ” ေျပာသူက ေျပာ။ “တေန႔က တိုက္ပြဲမွာ ဒီေကာင္ေတြ ဘာလို႔ပါမသြားသလဲ” ေမတၱာပို႔သူကပို႔ လုပ္ၾကပါတယ္။

က်ေနာ္က …

“တေန႔က ဒီေနရာ တိုက္ပြဲျဖစ္ၾကေသးတယ္၊ ဟုတ္လား?” လို႔ ေမးၾကည့္ေတာ့ …

“ဟုတ္တာေပါ့။ ဒီေကာင္ေတြ ေသလိုက္ၾကတာ မနည္းဘူး။ ဒဏ္ရာရတဲ့လူေတြလည္း ကားနဲ႔သယ္ထုတ္လို႔ မႏိုင္ဘူး” လို႔ အလုအယက္ ေျပာၾကပါတယ္။

(အင္း … ဒီခရီးကလည္း မဆိုးဘူး။ ပထမဆံုး ပူပူေႏြးေႏြး စစ္ေျမျပင္ကို ေျခခ်ခြင့္ရလိုက္တာကိုး။ ေနာက္မွသိရတာက ဒီအခ်ိန္ ေပၚတာေတြ စဆြဲေနၿပီ။ ကံႀကီးလို႔ လြတ္လာတာ)

ဒီလိုနဲ႔ ကာမိုင္းၿမိဳ႕ေလးကို ေရာက္လာပါတယ္။ ဒီမွာပဲ လူအုပ္ထဲကထြက္ၿပီး ထမင္းစားပါတယ္။ စားၿပီးေတာ့ ေနာက္ ေစ်းသည္တအုပ္နဲ႔ လိုက္ရျပန္တယ္။ ေတာထဲမွာ စိုင္းဆိုင္ေမာင္းရဲ႕သီခ်င္းတပုဒ္ ကက္ဆက္တလံုးက ၿငိမ့္ၿငိမ့္ေညာင္းေညာင္း ထြက္လာတယ္။

ေႏြဦးရာသီ မတ္လနဲ႔ သူ႔သီခ်င္းကိုနားေထာင္ၿပီးလမ္းေလွ်ာက္ရတာ အရသာတမ်ဳိးပဲ။ ညေနေလာက္မွာ ထမင္းဆိုင္ရွိတဲ့ ရြာတရြာကို ေရာက္ပါတယ္။ ထမင္းစားၿပီးခါရွိေသး ဓား ၂ လက္ယူနီေဖာင္းနဲ႔ KIA ၄-၅ ေယာက္ ေသနတ္ေတြ ကိုယ္စီနဲ႔ ဝင္လာပါေလေရာ။ လူေစ့ေလွ်ာက္ၾကည့္ေနျပန္တယ္။

က်ေနာ္ ‘ဒိတ္’ခနဲ ဝမ္းသာသြားမိတယ္။ လက္လြတ္မခံႏိုင္တာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းထၿပီး တေယာက္ကို …

“က်ေနာ္ ခင္ဗ်ားတို႔စခန္းကို လိုက္ပါရေစ” လို႔ ကမန္းကတမ္း ေျပာလိုက္ပါတယ္။

သူက အံ့ၾသသြားၿပီး …

“ကိုယ့္ေနရာ ကိုယ္ထိုင္ေန” လို႔ အမိန္႔ေပးပါတယ္။

႐ုတ္တရက္ ေခါင္းစဥ္ၾကည့္ၿပီး ယုတ္ရင္းသလိုေတာ့ ျဖစ္ေနမယ္။ ဒါေပမယ့္ တင္ျပခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းကေတာ့ ဒီစကားလုံးေတြနဲ႔ေတာင္ စံမမွီေအာင္ ယုတ္မာေအာက္တန္းက် တာဝန္မဲ့လွပါတယ္။

ဂုဏ္ေတာ္အနႏၲနဲ႔ ျပည့္စုံတဲ့ ျမတ္စြာဘုရားကို လူနတ္ျဗဟၼာေတြသာမက ဂုမာၻဏ္ယကၡ ဘီးလူး သဘက္ေတြကပါ သြားၿဖဲ ပူေဇာ္ၾကပုံကို “နတ္ဘီလူးတို႔၊ သုံးဦး ပရေမ၊ ဂုဏ္ျမဳေတကို၊ ဖူးေလတုံေျမာက္၊ လက္ပမ္းေပါက္ျဖင့္၊ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ၊ ေစတနာႏွင့္၊သဒၶါ႐ႊင္ျမဴး၊ၾကည္ ညြတ္ႏူးသည္။ ဘီလူးသြားကို လၿဖဲတည္း။” လို႔ ေရးဖြဲ႔ထားတဲ့ အင္းဝေခတ္ အေက်ာ္တပါးျဖစ္တဲ့ ရွင္ဥတၱမေက်ာ္ရဲ႕ေတာလားထဲက စကားကို ယူသုံးလိုက္တာပါ။ အားေတာ့နာပါရဲ႕။

ဒီေနရာမွာေတာ့ ဘီလူးသြားၿဖဲတာက မေကာင္းတဲ့သေဘာ၊ သေရာ္တဲ့ သေဘာျဖစ္တယ္။ တိုင္းျပည္နဲ႔ လူမ်ဳိးအတြက္ ဘီလူးသဘက္လို စစ္အာဏာရွင္မ်ားနဲ႔ သူတုိ႔ေနာက္ဆြဲ အလိုေတာ္ရိေတြက ေလာကႀကီးကို အထူးသျဖင့္ ေတာ္လွန္ပါတယ္ဆိုတဲ့ က်ဳပ္တို႔အားလုံးကို “မင္းတို႔ ဘာတတ္ႏိုင္လို႔လဲ” ဆိုၿပီး သေရာ္ေမာ္ကား ၿပဳံးတဲ့ ဘီလူးသြားကို လၿဖဲတည္း ျဖစ္တယ္။

အႏွစ္ (၂၀) ေက်ာ္ တပ္ေပါင္းစုေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြဆိုေတာ့ ေျပာစရာမလို သူတို႔အလုပ္ သူတို႔သိတယ္လို႔ ယုံၾကည္လို႔ မေျပာေတာ့ဘူးလို႔ ေနခဲ့တာ။ အေျခအေနက ေျပာမွကို ျဖစ္ေတာ့မယ္။ အေတာ္ၾကာ မဟုတ္မတရား ေဖာက္ျပားတာကို ႏႈတ္ဆိတ္မိတဲ့ သမိုင္းတာဝန္ ေႂကြးတင္ေတာ့မယ္။

ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံ အမ်ဳိးသားေကာင္စီဆိုတဲ့ နကပ္ (NCUB) အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ႀကီးရဲ႕ ေငြေၾကး စာရိတၱနဲ႔ ေတာ္လွန္ေရးအေပၚ ေဖာက္ျပားမႈေတြကို သူ႔ရဲ႕မိခင္အဖြဲ႔ (FTUB) အဖြဲ႔ဝင္ေတြက ဖြင့္ခ်ခဲ့တယ္။ တလေက်ာ္သြားေပမယ့္ ဟုတ္ဟုတ္ျငားျငား အေရးယူတာ မေတြ႔မိပါ။ သူဟာ (၂၀၀၈) တႏွစ္အတြင္းမွာ ဗမာျပည္ကို သုံးႀကိမ္တိုင္တိုင္ သြားခဲ့တယ္ဆိုတာကို အေထာက္အထားနဲ႔ တင္ျပထားတယ္။ ျပည္ပ ထိပ္တန္းအတုိက္အခံအဖြဲ႔အစည္း ေခါင္းေဆာင္ တေယာက္ ရန္သူစစ္အုပ္စုရဲ႕ အာဏာစက္ထဲကို ဝင္ခ်ီထြက္ခ်ီလုပ္ေနႏိုင္တာဟာ အံ့ဖြယ္သူရဲ ထူးေပသည့္ ဆန္းၾကယ္ပါပဲ။ ႏွစ္ဖက္ပါဝင္ပတ္သက္ေနၾကတဲ့ လူပုဂၢိဳလ္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားရဲ႕ အျပန္အလွန္ သီးခံေပ်ာ့ေျပာင္းတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြကလည္း ေအာခ်ေလာက္ပါေပရဲ႕။ သူတို႔အတြက္ေတာ့ ရန္သူနဲ႔ ပလူးပလဲလုပ္တာဟာ ထမင္းစားေရေသာက္ကိစၥလို မွတ္ယူေနၾကဟန္တူပါရဲ႕။

ဒါ့ထက္မက ရဟန္းမ်ား သိကၡာထပ္သလို အေမရိကန္ ဖို႔ဒ္ဝိန္းညီလာခံႀကီးက အႏွီေခါင္းေဆာင္ႀကီးကို ႏိုင္ငံေရးအေရာင္ေတြ ထပ္တင္ေပးလိုက္ၾကေသးတယ္။ အဲဒီ ညီလာခံထဲမွာ ႏုိင္ငံတကာေရာက္ ေတာ္လွန္သည္ဆိုေသာ အမတ္မင္းမ်ား၊ အထူးေတာ္လွန္ေသာ (၈၈) မ်ဳိးဆက္မ်ားနဲ႔ ႏုိင္ငံတကာေရာက္ စစ္အာဏာရွင္ ဆန္႔က်င္ေရး ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြ တက္ေရာက္ခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီထဲမွာ “ရန္ငါမျပတ္လို႔ သံဃာအသတ္ခံရတယ္”လို႔ ျမည္ေႂကြးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေက်ာ္ႀကီးလည္း ေတြ႔လိုက္တယ္။

အႏွီသို႔ေသာ ေတာ္လွန္ေရးသမားႀကီးေတြအၾကား အႏွီေသာေခါင္းေဆာင္ႀကီးက “သာဒင္ကို ဘာထင္သလဲ” ဆိုတဲ့ ဂိုက္နဲ႔မိန္႔မိန္႔ႀကီးၿပဳံး မိန္းခြန္းေတာ္ေတြေႁခြလို႔။ တကယ့္ကို ဘီလူးသြားကို လၿဖဲတည္းပဲ။ ရန္သူနဲ႔ ပလူးပလဲလုပ္တယ္ဆိုတဲ့ စြပ္စြဲခ်က္ေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေမးခြန္းထုတ္ဖို႔ ေနေနသာသာ ေခါင္းေဆာင္းႀကီး သိပ္ျဖစ္ခ်င္ေနတဲ့ အစိုးရဖြဲ႔ၿပီး ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္လုပ္ေရး ပထမအဆင့္ ေရာေက်ာ္ လႊတ္ေတာ္ဖြဲ႔ေရးကို ဝိုင္းဝန္းေထာက္ခံေပးလိုက္ၾကတယ္။

ဘီးလူးသြားကို လၿဖဲတည္းက ဒီတင္ မရပ္ေသးဘူး။ ဘက္မလိုက္ သတင္းဌာနႀကီးမ်ားက ေကာ္ပတ္စား ပူတင္းဖုိ႔ အေရာင္တင္ေပးလိုက္တာနဲ႔ အာကာသတခြင္ ၿပဲၿပဲစင္ေအာင္ ခရီးဆန္႔လိုက္ေသးတယ္။ အဖိႏွိပ္ခံလူထုႀကီးရဲ႕နားကို လွည့္စားၾကတယ္။ အႏွီသတင္းဌာနႀကီးမ်ားက ေခါင္းေဆာင္ႀကီးရဲ႕ ဗမာျပည္ ႏုိင္ငံေရးအေျခအေနေတြ၊ ဩဝါဒေတြကို ေဝေဝဆာဆာ ထုတ္လႊင့္ခဲ့တယ္။

ၿပီးမွ ရန္သူ စစ္အုပ္စုနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ စြပ္စြဲခ်က္ကို အေရးမႀကီးသလို ခရီးသြားဟန္လႊဲ ေမးေျဖ ေခ်ဖ်က္သြားၾကတယ္။ သက္ဆိုင္သူ ဘီလူးသဘက္အေပါင္းတို႔ကေတာ့ ၾကားၾကားသမွ် အေဟာဝတ ေကာင္းေလစြ ေကာင္းေလစြလို႔ မိန္႔မိန္႔ႀကီး ဘီလူးသြားကို လၿဖဲတည္းေနၾကမွာပဲ။ ေျဖရွင္းခ်က္ကလည္း ႐ိုးလိုက္ပါ့ ႐ြာစားရယ္ ဆိုသလို ပုဂၢဳိလ္ေရး အပုပ္ခ်တာဆိုပဲ။ စဥ္းေတာ့ စဥ္းစားစရာပဲ။ အပုပ္ခ်တယ္ဆိုတဲ့ လူေတြကလည္း သူ႔အဖြဲ႔ ဝင္ေတြ၊ တေယာက္ကဆို သူ႔ညီလို႔ေတာင္ ဆိုတယ္။

မထူးေပမဲ့ဆန္းတာက ႏွစ္ဘက္အျမင္ပါမွ သတင္းအဂၤါရပ္နဲ႔ျပည့္စုံတယ္ ဆိုတဲ့ သတင္းသမားႀကီးေတြက ဒီတခါေတာ့ တဖက္ထဲအျမင္နဲ႔ သတင္းျဖစ္ေစ လုပ္လိုက္ၾကတယ္။ တဖက္က စြဲဆိုသူရဲ႕အျမင္ကို ဘာေၾကာင့္ထည့္သြင္း မတင္ျပ ၾကသလဲ။ စြဲခ်က္တင္သူ ကိုေဇာ္ထြန္းက အင္တာဗ်ဴးဖို႔ ျငင္းဆန္လို႔ ထည့္မေပးတာေတာ့ မဟုတ္ႏုိင္ဘူး။ သူက ႀကိဳက္တဲ့ တရား႐ုံးေရွ႕မွာေတာင္ ထြက္ဆို စစ္ေဆးခံဖို႔ အာမခံထားတယ္။ သူ႔ရဲ႕ ဆက္သြယ္ရမည့္ နံပါတ္ေတြကိုလည္း ေပးထားတယ္။

ေျပာရရင္ေတာ့ ဗမာလူထုရဲ႕ဘဝက ရင္နာစရာပါ။ ျပည္သူလူထု အက်ဳိးစီးပြားကို ဦးထိပ္ထားၿပီး ျပည္သူလူထုရဲ႕ ေက်းဇူးသစၥာကို ေစာင့္သိ႐ိုေသတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ ႏိုင္ငံေရးသမားဆိုတာက ခပ္ရွားရွား။ ႏုိင္ငံေတာ္၊ ေတာ္လွန္ေရးနဲ႔ လက္ေတြ႔ ႏိုင္ငံေရးဆိုတဲ့ စကားလုံးေတြကို အျမဳပ္ထြက္မတတ္ေျပာၿပီး လူထုကိုလက္ညႇိဳးထိုး လုပ္စားေနသူေတြက ပိုမ်ားေနတယ္။ ဆိုးလိုက္ပုံက ဒီလိုလုပ္စားသမားေတြကပဲ ရွိစုမဲ့စု လူထုေခါင္းေဆာင္ေတြကို ေခါင္းမာသေလး၊ လက္ေတြ႔မက်သေလးနဲ႔ တျပန္စီး ကဲ့ရဲ႕ ႐ႈတ္ခ်ျပန္ေသးတယ္။ ေကာက္ညႇင္းက မစီးရဘဲ ဆန္းၾကမ္းကစီးၿပီး ငျပဴးက ၿပဲျပေနၾကတာေပါ့။

တကယ္ေတာ့ ျပည္တြင္းအင္းအားစုေတြက အဓိကအခန္းက႑မွာ ရွိတယ္ဆိုေပမယ့္ နယ္ျခားနဲ႔ ျပည္ပအင္အားစုေတြရဲ႕ အခန္းက႑ကလည္း ဗမာျပည္လူထုလႈပ္ရွားမႈအတြက္ အေရးပါပါတယ္။ ဒီလို အေရးပါတဲ့ အင္အားစုေတြရဲ႕ ဦးေဆာင္မႈေတြ ေဖာက္လႊဲေဖာက္ျပန္ျဖစ္ေနတာက “အာကာကို လႊာပုံျပဳလို႔ ေမ႐ုကို စုတ္တံခ်ီ” လည္း ကုန္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒီအထဲက အခု ဦးေမာင္ေမာင္ရဲ႕ ရန္သူနဲ႔ ဆက္ႏြယ္တယ္ဆိုတဲ့ စြပ္စြဲခ်က္ကေတာ့ အဆိုးဝါးဆုံးပဲ။ မရွိတဲ့ႏုိင္ငံေရးသိကၡာ၊ ကုန္းေကာက္စရာ မက်န္ေအာင္ က်ဆင္းသြားတယ္။ ဒီေလာက္ ဆိုးဝါးတဲ့ အေျခအေနဆိုးမွာေတာင္ ကာယကံရွင္ကေတာ့ ဟန္မပ်က္ သြားၿမဲလာၿမဲ ေက်ာ္ဟိန္းက ေက်ာ္ဟိန္း ဂိုက္ဖမ္းထားတုန္းပဲ။

ဒီအေျခအေနေတြကိုၾကည့္ရင္ ျပည္ပအင္အားစုေတြၾကားမွာ ေတာ္လွန္ေရးစိတ္ဓာတ္၊ ေတာ္လွန္ေရးဝိဉာဥ္ ေပ်ာက္ဆုံးေနၿပီလို႔ ေကာက္ခ်က္ခ်ႏုိင္ပါတယ္။ ေတာ္လွန္ေရးဝိဉာဥ္ျဖစ္တဲ့ ရန္ငါစည္း မျပတ္တဲ့ လကၡဏာျဖစ္တယ္။ ရန္စည္း ငါစည္း ျပတ္ရမယ္ဆိုတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးဥပေဒသကို ကြန္ျမဴနစ္ေတြရဲ႕ ေဆာင္ပုဒ္လို႔ တလြဲထင္ အင္ဂ်ီအိုေတြ အလိုက် ပုတ္ခတ္ဖ်က္ဆီးခဲ့ၾကတဲ့ ဒဏ္ရာ ဒဏ္ခ်က္ အက်ဳိးဆက္ျဖစ္တယ္။ ရန္ငါစည္းျခား ျပတ္သားရမယ္ဆိုတာ ကြန္ျမဴနစ္မွမဟုတ္ ေတာ္လွန္ေရးတရပ္ကို ဆင္ႏႊဲတဲ့ ဘယ္အင္အားစုမဆို လိုက္နာရမယ့္ ဥပေဒသ ျဖစ္တယ္။

ဗမာေတြရဲ႕ လူမႈပုံစံမွာ တိက်ျပတ္သားတဲ့ ခြဲျခားသတ္မွတ္ခ်က္နဲ႔ ေနထိုင္က်င့္ႀကံၾကတယ္။ အ႐ြယ္၊ တာဝန္ဝတၱရားအရ ဂုဏဝုတၱိ၊ ဝယဝုတၱိ ပိုင္းျခားထားသလို တိုက္ပြဲဆန္တဲ့ကိစၥေတြမွာလဲ လူ႔စည္း ဘီလူးစည္းခြဲျခားၿပီး တိတိက်က် လိုက္နာက်င့္ႀကံၾကတယ္။ အဂၤလိပ္ဗမာ ဒုတိယစစ္ပြဲအၿပီး ေအာက္ဗမာျပည္ အသိမ္းခံခဲ့ရတယ္။ ဒါကို ေအာက္ဗမာျပည္က မ်ဳိးခ်စ္ေတြက ေတာ္လွန္ၾကတယ္။ အဲဒီအထဲမွာ ငျမတ္ထြန္းလို႔ ခ်ဳိးဖဲ့ေခၚေပမယ့္ အဂၤလိပ္ေတြကိုယ္တုိင္က ေၾကာက္႐ြံ႕ခန္႔ျငားရတဲ့ ဗိုလ္ျမတ္ထြန္းလည္း တဦးအပါအဝင္ ျဖစ္တယ္။

ဗိုလ္ျမတ္ထြန္းဟာ ေထာင္ခ်ီတဲ့ ေနာက္လိုက္အင္အားနဲ႔ အဂၤလိပ္ေတြရဲ႕ သိမ္းပိုက္ေရးတပ္ေတြကို ထိထိေရာက္ေရာက္ တိုက္ခိုက္ခဲ့တယ္။ ရန္စည္း ငါစည္း ျပတ္ျပတ္သားသား ခြဲျခားၿပီး ရဲရဲဝံ့ဝ့ံ တုိက္ပြဲဝင္ခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဂၤလိပ္ေတြက ဗိုလ္ျမတ္ထြန္းတို႔ ေက်ာေထာက္ ေနာက္ခံျပဳတဲ့ ေက်း႐ြာနယ္ပယ္ေတြကို ရက္ရက္စက္စက္ ဖ်က္ဆီးေခ်မႈန္းတယ္။ ဆုေတာ္ေငြ ထုတ္တယ္။

ၾကာေတာ့ ဗိုလ္ျမတ္ထြန္းတို႔ ရပ္တည္လႈပ္ရွားေရး ခက္ခဲလာတယ္။ ပင္ပန္းဆင္းရဲမႈနဲ႔ အက်အဆုံးေတြ မ်ားလာတယ္။ တဖက္မွာလည္း အဂၤလိပ္ေတြက ဗိုလ္ျမတ္ထြန္းနဲ႔ ေနာက္လိုက္ေတြကို လက္နက္ခ်ဖို႔ ေငြေၾကး၊ အာဏာ၊ ၿမိဳ႕စား၊ ဝန္ေထာက္ ရာထူးေတြနဲ႔ ေခ်ာ့ျမဴေနတယ္။ ဒီအေျခအေနမွာ ဗိုလ္ျမတ္ထြန္းရဲ႕သားတဦးက ပင္ပန္းဆင္းရဲမႈေတြကို ညီးတြားၿပီး ရန္သူ အဂၤလိပ္ေတြရဲ႕ ကမ္းလွမ္းခ်က္ေတြကို လက္ခံၿပီးေစ့စပ္ဖို႔ တပ္ထဲမွာ ေျပာမိတယ္။

ဒါကို ဖခင္လုပ္တဲ့ ဗိုလ္ျမတ္ထြန္းက ဗိုလ္ပုံအလယ္မွာတင္ ကြပ္မ်က္သုတ္သင္ခဲ့တယ္။ သားကိုေတာင္ မေထာက္ညႇာပဲ ရန္ငါစည္းျပတ္တဲ့ ဗိုလ္ျမတ္ထြန္းရဲ႕ ဒီလိုလုပ္ရပ္ကို ေဒၚစုနဲ႔ ဦးဝင္းတင္တို႔ကို ေခါင္းမာဂိုဏ္းလို႔ အပုပ္ခ်ေနၾကတဲ့ အညံ့ခံ ေ႐ႊျပည္ေအးသမားေတြက ဘယ္လို သြားပုပ္ေလလြင့္ ေျပာၾကအုံးမလဲ မသိႏုိင္ဘူး။

ဒီေန႔ေခတ္ က်ဳပ္တို႔ထဲက ရန္သူနဲ႔ ပလူးပလဲလုပ္တာ၊ အေရးေတာ္ပုံကို သစၥာေဖာက္တာ၊ ရန္သူရဲ႕ မတရားတဲ့ လုပ္ရပ္ေတြကို မသိမသာတမ်ဳိး၊ သိသိသာသာတမ်ဳိး အားေပးေထာက္ကူေနတာ။ အခု ဦးေမာင္ေမာင္လုိ ရန္သူနဲ႔ မရွင္း မရွင္း ကိစၥမ်ဳိးေတြကို ဗိုလ္ျမတ္ထြန္းသာရွိရင္ ဘယ္လိုေျပာလို႔ ဘယ္လို အေရးယူမလဲ။ သိပ္မ်ားမ်ား စဥ္းစားစရာ မလိုဘူး ထင္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ဒီေန႔ေခတ္ ေတာ္လွန္ေရးသမား ဆိုသူမ်ားအတြက္ေတာ့ ဒါဟာ သူ႔အျမင္သူတင္ျပတာလို႔ ဆိုၾကအုံးမွာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဗိုလ္ျမတ္ထြန္းရဲ႕ သားနဲ႔ က်ဳပ္တို႔ေခတ္ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြနဲ႔ ေခါင္းေဆာင္တခ်ဳိ႕ရဲ႕ အျပဳအမူေတြဟာ အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈ အားျဖင့္ေတာ့ ေတာ္လွန္ေရး အေရးေတာ္ပုံတပ္သားေတြရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ကိုေတြ ေဝယိမ္းယိုင္ေစတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ဗိုလ္ျမတ္ထြန္းက သားျဖစ္သူကို ျပတ္ျပတ္သားသား ေတာ္လွန္ေရးဆန္ဆန္ အေရးယူလိုက္တာပဲ။ ကဲ က်ဳပ္တို႔အထဲမွာေကာ ဒီလို ေတာ္လွန္ေရးဆန္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္မႈ ဘယ္မွာလဲ။ အဖြဲ႔ေပါင္းစုံစုထားတဲ့ နကပ္ အဖြဲ႔ႀကီးမွာ မရွိတာကေတာ့ ဦးေမာင္ေမာင္ကိစၥက သက္ေသပဲ။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ဟိုလိုမလုပ္ဘူး၊ ဒီဟာမလုပ္ဘူး၊ ဒါလုပ္တာ အလကားလို႔ ေဝဖန္ ကဲ့ရဲ႕ေနၾကတဲ့ အမည္ခံ ေတာ္လွန္ေရးသမားမ်ား ေမာင္ေမာင့္ အ႐ႈပ္ေတာ္ပုံၾကမွ ႏႈတ္ဆိတ္ေနတာကလည္း အေတာ္ဆန္းတယ္။ ဘာကိုမ်ားေၾကာက္ေနၾကရလို႔လဲ။ ဘာကိုမ်ား ေထာက္ထားေနၾကရလို႔လဲ။

အင္ဂ်ီအိုေတြကို သိပ္ပိုင္ပါတယ္ဆိုတဲ့ အႏွီေခါင္းေဆာင္ႀကီးေနာက္ကြယ္က ေထာက္ထားစရာ၊ အေၾကာက္ပြားစရာ ဘာေတြမ်ားရွိေနသလဲ။ စိတ္ဝင္စားစရာ အခ်က္ေတြထဲက စိတ္ဝင္စားစရာ အေကာင္းဆုံးက ဗမာျပည္မွာ မလုံၿခဳံလို႔ဆိုတဲ့အခ်က္နဲ႔ ခိုလႈံခြင့္ေပးထားတဲ့ အေမရိကန္ အာဏာပိုင္ေတြကလည္း ခိုလႈံသူ ဗမာျပည္ကိုသြားတဲ့ကိစၥကို တစုံတရာ အေရးယူစစ္ေဆးတာ မေတြ႔ရတာပဲ ျဖစ္တယ္။ အေမရိကန္ေရာက္ ေတာ္လွန္ေရးသမားဆိုသူမ်ားကေကာ ဒီကိစၥကို သက္ဆုိင္ရာ အာဏာပိုင္ေတြဆီ ေထာက္ျပအေရးမဆိုၾကတာ ဘာေၾကာင့္လဲ။

တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ဒီကိစၥကို ႐ႈတ္ခ်ၾကတယ္။ လူပုဂၢိဳလ္ခ်င္းၾကားမွာပဲ လက္မခံဘူးလို႔ ေျပာၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ရန္စည္းငါ စည္းျခားဖို႔ အေရးယူေဆာင္႐ြက္မႈေတြ ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္ၾကဘို႔ ႏႈိးေဆာ္ရင္ေတာ့ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ေရွာင္ၾကတယ္။

“ဒီေကာင့္ကို အစကတည္းက မယုံလို႔ စိတ္ကိုမဝင္စားဘူး” “ဘာမွ လုပ္စရာမလိုဘူး၊ သူ႔အလိုလို က်ဆုံးသြားလိမ့္မယ္” “အဖက္လုပ္စရာ မလိုဘူး” စတဲ့ ဆင္ေျခအမ်ဳိးမ်ဳိးကို ေပးၾကတယ္။ ခက္တာက အႏွီပုဂၢိဳလ္ဟာ အသိအမွတ္ျပဳသည္ ျဖစ္ေစ၊ မျပဳသည္ျဖစ္ေစ ႏုိင္ငံေတာ္ေကာင္စီဆိုတဲ့ NCUB နကပ္ရဲ႕ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ျဖစ္တယ္။

သူ႔လုပ္ရပ္အားလုံးဟာ ျပည္ပလႈပ္ရွားတင္မက ျပည္သူတရပ္လုံးကိုပါ ကိုယ္စားျပဳသလို ျဖစ္ေနတယ္။ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံ အမ်ဳိးသားေကာင္စီလို႔ ဆိုထားတာကိုး။ ဒီလိုေနရာ ဒီလိုပုဂၢဳိလ္ရဲ႕ ဒီလိုလုပ္ရပ္ကို တစုံတရာ ဝိုင္းဝန္းအေရးယူေဆာင္႐ြက္တာ မလုပ္ဘူး၊ မလုပ္ႏုိင္ဘူးဆိုတာဟာ အဖိႏွိပ္ခံ ျပည္သူတရပ္လုံးကို ေစာ္ကားသလို ျဖစ္ေနတယ္။ ဒီအတိုင္းသာဆို က်ဳပ္တို႔အားလုံး ေတာ္လွန္ေရးဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ရာသက္ပန္ စြန္႔လႊတ္ဖို႔ လိုၿပီထင္ပါတယ္။

ရန္ငါစည္းမျပတ္တဲ့ ေတာ္လွန္ေရးဟာ ေအာင္ပြဲဆင္စရာအေၾကာင္း မရွိပါဘူး။ အယုတ္မ်ဳိးစုံ၊ အေကာက္အက်စ္ အနႏၲနဲ႔ ရက္စက္မႈ သရဖူေဆာင္းေနတဲ့ စစ္မိစၦာေတြကို ဆန္႔က်င္တုိက္ပြဲဝင္ရာမွာ ပိုေတာင္ခက္ခဲပါေသးတယ္။ ရန္စည္း ငါးစည္း မခြဲျခားႏိုင္ျခင္းဟာ ရန္သူကို အခြင့္အလမ္းေပးျခင္း ျဖစ္တယ္။ ထိုးေဖာက္ဝင္ေရာက္ဖို႔ လမ္းဖြင့္ေပးျခင္း ျဖစ္တယ္။

က်ဳပ္တို႔ ေတာ္လွန္ေရး တပ္ေပါင္းစုေတြထဲမွာ ထ႐ိုဂ်င္ျမင္း( Trogen Horse of Troy ) က တေကာင္မက အုပ္ဖြဲ႔ ေနရာယူထားၾကသလားေတာင္ ထင္မိတယ္။ ပိုဆိုးတာက အင္အားစုေတြၾကားမွာ ယုံၾကည္မႈပ်က္ျပားၿပီး တိုက္ပြဲဝင္သတၱိ ေပ်ာက္ဆုံးေစတာ ျဖစ္တယ္။ အေရးေတာ္ပုံ တပ္သားေတြၾကားမွာ “ငါလုပ္လည္း ဘာမွထူးမွာ မဟုတ္ပါဘူး” ဆိုတဲ့ အျမင္ဟာ ေတာ္လွန္ေရးကို ႐ႈံးနိမ့္ေစတဲ့ အဓိက အေၾကာင္းတရား ျဖစ္တယ္။

ေတာ္လွန္ေရးဆိုတာ လူစု ဟိုဘက္ဒီဘက္ အသင္းခြဲၿပီး ေဘာလုံးကန္သလို မ႐ိုးစင္းပါဘူး။ သူ႔လူ ကိုယ့္ဘက္သားရွိႏိုင္သလို၊ သူ႔ဘက္ေရာက္ေနတဲ့ ကိုယ့္လူေတြလဲ ရွိႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေတြကို ေတာ္လွန္ေရး သတိနဲ႔ ေစာင့္ၾကည့္ကာကြယ္ ကိုင္တြယ္ႏိုင္ဖို႔ လိုပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ေတာ္လွန္ေရးရဲ႕ ဦးေဆာင္မႈကို ရန္ငါစည္းျပတ္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ဖို႔ လိုပါတယ္။

ရန္ငါသေဘာဆိုတာကလည္း လူပုဂၢိဳလ္ အသင္းအဖြဲ႔နဲ႔ ရပ္တည္ခ်က္ကိုဘဲၾကည့္ၿပီး ဆုံးျဖတ္လို႔ မရပါဘူး။ ပါဝင္ပတ္သက္ေနသူေတြရဲ႕ အေတြးအျမင္ အက်င့္အႀကံစတဲ့ စိတ္သေဘာ နာမ္သေဘာေတြကိုပါ ခ်င့္တြက္ဖို႔ လိုပါတယ္။ ေတာ္လွန္ေရးဆိုတာက စနစ္ေဟာင္း ပုံစံေဟာင္းေတြကို ၿဖိဳဖ်က္ၿပီး စနစ္သစ္၊ စနစ္ေကာင္းနဲ႔ အစားထိုးဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ေဖာက္ျပန္တဲ့ စစ္အုပ္စုေနရာမွာ ေနာက္ထပ္ ထူးမျခားနားတဲ့ အစိုးရတခုနဲ႔အစားထိုးဖို႔ (Regime Change) မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီေတာ့ ပါဝင္ပတ္သက္ေနသူ အားလုံးက မိမိကိုယ္တိုင္ထဲမွာ စြဲကပ္ေနတဲ့ စနစ္ေဟာင္း စနစ္ဆိုးထဲက အက်င့္ပ်က္ စ႐ိုက္ဆိုးေတြကို ဖယ္ခြာထားႏုိင္ဖို႔ လိုပါတယ္။

အမ်ားနဲ႔သက္ဆိုင္တဲ့ ကိစၥေတြမွာ လုပ္ေဖာက္ကိုင္ဖက္ တဦးနဲ႔တဦးအၾကား ပြင့္လင္းပြင့္လင္း ေဆြးေႏြးအေျဖရွာရမယ့္အစား အုပ္စုဖြဲ႔ဂိုဏ္းဖြဲ႔ လႈပ္ရွားမႈ၊ ကိုယ္က်ဳိးေမွ်ာ္ကိုးခ်က္နဲ႔ ကိုယ္တြက္ခ်န္ ႏုိင္ငံေရး သို႔မဟုတ္ အမ်ားစုအက်ဳိးထက္ အတၱအက်ဳိးကို ေရွ႕တန္းတင္မႈ၊ တာဝန္မဲ့ ေနထုိင္က်င့္ႀကံမႈ၊ စြန္႔လႊတ္ျခင္း အနစ္နာခံျခင္းစတဲ့ ေကာင္းျမတ္တဲ့ ၿပိဳင္ဆိုင္မႈနဲ႔ အျပန္အလွန္ အသိအမွတ္ျပဳမႈထက္ အျပန္အလွန္ နင္းေခ်အသုံးခ်တဲ့ ဆက္ဆံေရး၊ မင္းသားႀကီး မလုပ္ရရင္ ပတ္မႀကီးထိုးေဖာက္တတ္တဲ့ အက်င့္၊ စုေပါင္းေဆာင္႐ြက္မႈထက္ တဦးေကာင္း တေယာက္ေကာင္းဝါဒကို သိရက္နဲ႔ ျဖစ္ေစ၊ မသိဘဲနဲ႔ ျဖစ္ေစ လက္ခံက်င့္ႀကံမႈ စတဲ့ စနစ္ေဟာင္းရဲ႕ အက်င့္ဆိုးေတြက လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္ (၂၀) ေက်ာ္ ကာလတခုလုံး က်ဳပ္တို႔ ေတာ္လွန္ေရးကို ႀကီးစိုးေနခဲ့တယ္။

ဒါေတြက က်ေနာ္တို႔ကိုယ္တြင္းက ရန္သူေတြပါပဲ။ ဒီအတြင္း ရန္သူေတြက က်ေနာ္တို႔ကို ေအာင္ပြဲႏွင့္ ကင္းေဝးေအာင္ ထိထိေရာက္ေရာက္ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ပါတယ္္။ ဦးေမာင္ေမာင္ရဲ႕ အ႐ႈပ္ေတာ္ပုံနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အခုထိ ထိထိေရာက္ေရာက္ အေရးမယူႏိုင္တာဟာ ဒီအက်င့္ဆိုးေတြ ရွိေနတာကို သက္ေသခံေနတယ္။

ဒီလို ေတာ္လွန္ေရးထဲက ေဖာက္ျပန္မႈ အေထြေထြကို အေရးယူဖယ္ရွား မလုပ္ႏိုင္တာဟာ လူထုရဲ႕ ယုံၾကည္မႈကို ပ်က္ျပားေစတယ္။ ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္မႈကို ယုတ္ေလ်ာ့ေစတယ္။ လူထုယုံၾကည္မႈ ပ်က္ျပားၿပီး ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္မႈမရွိတဲ့ ဘယ္ေတာ္လွန္ေရးဟာ ေအာင္ပြဲခံစရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး။

မျဖစ္မေန လူထုဆီသြားရမယ့္ ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြက ကိုယ့္အနားေရာက္လာတဲ့ လူထုေတြကိုေတာင္ မစည္း႐ုံးႏိုင္ခဲ့ဘူး။ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ လူတန္းစားတရပ္လို က်င့္ႀကံေနထိုင္ၾကတယ္။ မင္းစိတ္ေပါက္ၿပီး လူထုနဲ႔ထိေတြ႔ဖို႔ ဝန္ေလးလာၾကတယ္။ လူထုကလည္း “သူတို႔က ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ” ဆိုတဲ့ အျမင္နဲ႔ မဆိုင္သလို ႐ႈျမင္လာၾကတယ္။

ဒါေတြကို ျပဳျပင္ရေကာင္းမွန္း မသိတဲ့အျပင္ ဘဝင္ျမင့္သလိုေတာင္ က်င့္ႀကံလိုက္ၾကေသးတယ္။ အဆိုးဆုံးကေတာ့ ႏိုင္ငံေရးသမားလုပ္ရင္ အဖြဲ႔အစည္းကလူျဖစ္ရင္ ေငြေဖာေဖာသုံးၿပီး လတ္ယားလတ္ယား ေနႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ လူထုရဲ႕ အျမင္ျဖစ္တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေျပာခဲ့တဲ့ ေတာ္လွန္ေရးဆိုတာ ငတ္မယ္၊ ျပတ္မယ္၊ ဆင္းရဲမယ္ဆိုတာေတာင္ ယုံတမ္းစကား ျဖစ္သြားၿပီ။

ေျပာရရင္ ဒါေတြအားလုံးဟာ အင္ဂ်ီအို ရင္ေငြ႔လႈံေခါင္းေဆာင္မႈေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္။ အႏွစ္ (၂၀) ေက်ာ္ေခါင္းေဆာင္မႈဆိုတာ ရေပါက္ရလမ္းျဖစ္တဲ့ အင္ဂ်ီအိုနဲ႔ ေျပလည္ေအာင္လုပ္ေငြရွာ၊ ေငြနဲ႔ ေခါင္းေဆာင္မႈ ထူေထာင္ၿပီးေတာ့ တခါ ဒီ ေခါင္းေဆာင္မႈနဲ႔ အင္ဂ်ီအိုနဲ႔ေပါင္း ေငြရွာနဲ႔ သံသရာလည္ေနတာ ျဖစ္တယ္။ ပေရာဂ်က္၊ ပ႐ိုပိုဆယ္၊ ရပို႔ဆိုတာေတြထဲက မထြက္ႏိုင္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္မႈပဲ ျဖစ္တယ္။

သူတို႔အတြက္ေတာ့ တိုင္းျပည္အက်ဳိး လူထုအက်ဳိးဆိုတာ ေလဒီယိုထဲမွာ ေလႀကီးေလက်ယ္ေျပာ၊ စာ႐ြက္ေပၚမွာ စာလုံးႀကီးႀကီးနဲ႔ အမဲတင္လိုက္ရင္ ၿပီးတယ္။ ဒီေတာ့ ေတာ္လွန္ေရးေခါင္းေဆာင္မႈရဲ႕ အေျခခံအေၾကာင္းတရားျဖစ္တဲ့ လူထုအေျခခံ၊ လူထု ယုံၾကည္ကိုးစားမႈ ဆိုတာ ေပ်ာက္ဆုံးသြားရေတာ့တယ္။

ဝမ္းနည္းစရာတင္မက စိုးရိမ္စရာေကာင္းတာက ဒီေဖာက္ျပန္တဲ့ အက်င့္ဆိုးေတြဟာ ပလိပ္ေရာဂါလို ပ်ံ႕ႏွံ႔သြားၿပီး ျပည္တြင္းက အင္အားစုေတြကိုပါ ကူးစက္သြားတာပဲ ျဖစ္တယ္။ NLD ပါတီထဲက တခ်ဳိ႕လြင့္စင္ ခြဲထြက္သြားတာ ဒါေၾကာင့္ပဲ။ ရန္သူစစ္အုပ္စုကလည္း ဒါေတြကိုသိရဲ႕နဲ႔ တမင္လမ္းဖြင့္ေပးထားတယ္။ NGO ေတြနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ၿပီး ျပည္တြင္းက အုပ္စုတခ်ဳိ႕ရဲ႕ သင္တန္းေတြ၊ ေဟာေျပာပြဲေတြကို အေႏွာက္အယွက္မရွိ လႈပ္ရွားေနႏိုင္တာက ျပယုဂ္တခု ျဖစ္တယ္။

ဒီေဖာက္ျပန္မႈေတြကို ဖယ္ရွားျပဳျပင္ဖို႔ က်ဳိးစားသူေတြ၊ ေဝဖန္မႈေတြကို ညီညြတ္ေရးတို႔ ရန္သူအားေပး လုပ္တယ္တို႔ ဆိုတာေတြနဲ႔ အပုပ္ခ်ေရွာင္လြဲခဲ့ၾကတယ္။ ဒီမိုကေရစီေျပာၿပီး ဒီမိုကေရစီရဲ႕ အေျခခံျဖစ္တဲ့ အျပန္အလွန္ ေဝဖန္ေရးကို ေၾကာက္ေနၾကတာ အံ့ၾသစရာပဲ။ အခုေတာ့ ငါးပါးတင္မက သံဃာစင္ပါ ေမွာက္ခဲ့ၿပီ။

အင္ဂ်ီအို သတင္းမီဒီယာနဲ႔ သင့္တင့္ (Think Tank) ဆိုတဲ့ လူတတ္မ်ားက ဒီေဖာက္ျပန္မႈ အေဆာက္အဦယႏၲရားကို ဝိုင္းဝန္းကာကြယ္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒါမွလည္း သူတို႔အိတ္ေဖာင္းၿပီး ဘဝကူးေကာင္းၾကမွာကိုး။ အခုေတာင္ တခ်ဳိ႕ ကူးဖို႔ေျပာင္းဖို႔ ေခ်ာင္းေနၾကၿပီ။ သူ႔ေဖာက္သယ္နဲ႔သူ၊ ကိုယ့္စားခြက္နဲ႔ကိုယ္ အားလုံး သဟဇာတျဖစ္ၿပီးညီၿပီး ညြတ္ေနၾကတာပဲ။

ဒီညီညြတ္မႈနဲ႔ ေတာ္လွန္ေရးထဲက မတူကြဲျပားတဲ့ အျမင္ေတြ၊ ျပဳျပင္းေျပာင္းလဲလိုတဲ့ အင္အားစုေတြကို ဝိုင္းပတ္ေခ် မႈန္းထားႏိုင္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒီအင္အားစုေတြရဲ႕ ညီညြတ္မႈက တိုင္းျပည္၊ လူမ်ဳိးနဲ႔ အေရးေတာ္ပုံအတြက္ ဘယ္ေလာက္ အက်ဳိးျပဳခဲ့တယ္ဆိုတာ အႏွစ္ (၂၀) ေက်ာ္ကာလက သက္ေသပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္လည္း တကမၻာလုံးက ေအာ့ႏွလုံးနာ၊ ျပည္သူတရပ္လုံးက ခါးသည္းစက္ဆုပ္ေနတဲ့ စစ္အုပ္စုဟာ အခုထိ ဘီလူးသြားကို လၿဖဲတည္း လုပ္ေနႏိုင္တာ ျဖစ္တယ္။

ဒီေတာ့ ရန္ငါစည္းကြဲျပားၿပီး ေတာ္လွန္ေရးကို ေတာ္လွန္ေရး အေတြ႔အႀကံဳနဲ႔ လုပ္မယ့္အင္အားစုနဲ႔ လူထုအက်ဳိးကို ဦးထိပ္ထားတဲ့ အင္အားစုေတြ လူပုဂၢိဳလ္ေတြရဲ႕ ညီညြတ္ေရးသာ အလိုရွိအပ္တယ္။ ျပည္သူကို အက်ဳိးျပဳႏိုင္တယ္။ လက္ရွိ အႏွစ္(၂၀)ေက်ာ္ ျပည္ပဦးေဆာင္မႈနဲ႔ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြရဲ႕ ညီညြတ္ေရးဆိုတာေတြကေတာ့ အလိုမရွိအပ္တဲ့ အရာေတြ ျဖစ္တယ္။ တိုင္းျပည္အတြက္ အဆိုးကိုသာ ျဖစ္ေစတဲ့ ေခ်မႈန္းရမဲ့အရာ ျဖစ္တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း စကားအတိုင္းေျပာရရင္ “စားဖားေတြရဲ႕ ညီညြတ္ေရး အလိုမရွိဘူး”။

တေလာကေတာ့ အင္စီယူဘီ စုံစမ္းေရးေကာ္မရွင္တခုဖြဲ႔လိုက္တယ္။ လယ္ျပင္ဆင္သြား အထင္းအရွားကိစၥကို စုံစမ္းေကာ္မရွင္ဖြဲ႔ၿပီး စုံစမ္းဦးမယ္ဆိုပဲ။ ေယာက္မခါထိုး ရွာတာပါ။ ေကာ္မရွင္နာႀကီးေတြ ၾကည့္လိုက္ေတာ့မွ ေကာ္မရွင္ဆိုတာ “ငါ့မယုံ ငါ့မယား ေမးၾကည့္” ဆိုတဲ့ ေကာ္မရွင္မ်ဳိး ျဖစ္ေနတယ္။

ဒီလို ေကာ္မရွင္က ထြက္လာမယ့္အေျဖကလည္း ကာယကံရွင္ အလိုက်ပဲ ထြက္လာမွာပါ။ ရွစ္ေလးလုံး မတိုင္ခင္ RIT အေရးအခင္းကို စုံစမ္းတဲ့ ဗိုလ္ေနဝင္းရဲ႕ ေကာ္မရွင္လို ရီမင္တန္ (Remington) လက္နက္ဆန္းနဲ႔ ေျမရွပ္ၿပီးပစ္လိုက္တာ ကိုဖုန္းေမာ္တို႔ ကိုစိုးႏိုင္တို႔ ရင္ဘတ္တက္ မွန္သြားတယ္ဆိုတဲ့ အေျဖမ်ဳိးပဲ ထြက္လာမွာပါ။

တကယ္လုပ္သင့္တာက ဦးေမာင္ေမာင္ရဲ႕ ခရီးသြားစာအုပ္ကို ၾကည့္႐ႈစစ္ေဆးရမွာ ျဖစ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ သူ႔ကိုေထာက္ခံခဲ့တဲ့ တပ္ေပါင္းစုဝင္ေတြက ေထာက္ခံမႈ႐ုတ္သိမ္း ရာထူးခ်ၿပီး သူ႔မိခင္ အဖြဲ႔အစည္းကို ျပန္အပ္ရမွာ ျဖစ္တယ္။ ၿပီးေတာ့မွ လိုအပ္တဲ့ စစ္ေဆးအေရးယူ အျပစ္ေပးတာေတြ လုပ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အျပစ္မရွိရင္လည္း မရွိတဲ့အေလွ်ာက္ ကင္းရွင္းေၾကာင္း ေၾကျငာေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

သိပ္ေသခ်ာရင္ ထိုင္းေလေၾကာင္းလိုင္းနဲ႔ေပါင္းၿပီး စာ႐ြက္အတုလုပ္ သူ႔ကို ေဇာ္ထြန္းတို႔ကို တရားစြဲရမွာ ျဖစ္တယ္။ ဒါေတြမလုပ္ဘဲ ယုန္ေတာင္ေျပး ေခြးေျမာက္လိုက္လုပ္ေနတာဟာ တပ္ေပါင္းစုရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးသိကၡာကို ဖ်က္ဆီးေနၾကတာ ျဖစ္တယ္။ လူထုကို ေစာ္ကားေနတာျဖစ္တယ္။ ေတာ္လွန္ေရးကို ခ် ေရာင္းေနတာ ျဖစ္တယ္။

အိႏၵိယဘက္ေရာက္လာတဲ့ မႏၲေလးက ေက်ာင္းဆရာ ဆရာထူးက က်ေနာ္တို႔အတြက္ ကဗ်ာေလးတပုဒ္ ေပးခဲ့တယ္။ ၈၉ – ၉၀ ေလာက္က ေမးခြန္းေလးတခုပါ။ ဒီေန႔ေခတ္ ေတာ္လွန္ေရးသမား ဆိုသူေတြ ေျဖႏိုင္ရင္ ေျဖၾကည့္ပါ၊ ေျဖရဲရင္ ေျဖၾကည့္ပါ။

ဟိန္းေဟာက္သံပ
ႀကဳံးဝါးၾကလည္း
ေတာၾကား ၿမိဳင္ေခ်ာက္
ေျပးကြယ္ေပ်ာက္သည္
ဘယ္ေလာက္ေစ်းလဲ ေတာ္လွန္ေရး။

ရဲေဘာ္ေက်ာ္သန္း
(kyaw_than2004@yahoo.com)

ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ရဟန္းအမ လုပ္ၿပီး အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဝင္ လူငယ္ ၅ ဦးကို သာသနာ့ေဘာင္ သြတ္သြင္းတဲ့ အလွဴမဂၤလာပြဲကို ေရႊေတာင္ကုန္း သာသနာ့ရိပ္သာမွာ ၿပီးခဲ့တဲ့ စေနေန႔ မနက္ ၉ နာရီက က်င္းပခဲ့တယ္လို႔ သိရပါတယ္။

 

 

ဒုလႅဘမဲ ေပါက္ၾကတဲ့ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္လူငယ္ ကိုရင္ ရဟန္းေလာင္း ၅ ပါးဟာ ဒီေန႔မနက္မွာ သိမ္ဝင္ၾကၿပီး ရဟန္းဘဝ ခံယူခဲ့ၾကေၾကာင္း သိရပါတယ္။

There is only the light of the stars in “no man’s land”. Every night we sleep without security. This area is not safe and anything can happen…. rape, killing, looting… We know there is a risk in living here. But we must. On that side, in Burma, it is difficult to get a regular income and everything is expensive. On the other side, in Thailand, we are scared of everything, big or small. By MMT

အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ ဖေလာ္ရီဒါျပည္နယ္ဟာ အာဏာရွင္ကက္စထ႐ို အုပ္စိုးတဲ့ က်ဴးဘားႏုိင္ငံက မိုင္ ၉၀ အကြာ ပင္လယ္ျခားလ်က္ရွိတဲ့ နယ္ေျမျဖစ္ပါတယ္။

က်ဴးဘားႏိုင္ငံဟာ ေရပတ္လည္ဝိုင္းေနတဲ့ ကၽြန္းႏိုင္ငံျဖစ္တာေၾကာင့္ က်ဴးဘားျပည္ထဲေနမရတဲ့ အတိုက္အခံေတြ၊ ဒီမိုကေရစီသမားေတြ၊ ဒုကၡသည္ေတြအတြက္ ဖေလာ္ရီဒါျပည္နယ္ၿမိဳ႕ေတာ္ မိုင္ယာမီဟာ အခ်က္အျခာ လြတ္ေျမာက္ေဒသျဖစ္ေန႐ံုတင္မက စားဝတ္ေနေရးအတြက္ ထြက္လာသူ က်ဴးဘား ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြအဖို႔လည္း အေရးပါတဲ့ အားကိုးခိုနားရာျဖစ္ေနပါတယ္။

ဒီကေန႔ ထိုင္းႏိုင္ငံ၊ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ဟာ ျမန္မာအတိုက္အခံမ်ဳိးစံုအတြက္ ဗဟိုခ်က္ျဖစ္ေနသလိုမ်ဳိး ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ က်ဴးဘားအစိုးရ ေထာက္လွမ္းေရးဟာ မိုင္ယာမီမွာရွိတဲ့ အေဝးေရာက္ အဖြဲ႔အစည္းေပါင္းစံုထဲကို ႏွစ္ေပါင္း ၄၀ ေက်ာ္ စိမ့္ဝင္ထိုးေဖာက္ခဲ့ၿပီး အဲဒီ အတိုက္အခံအဖြဲ႔ေတြကို သတင္းေထာက္လွမ္း႐ံုတင္မက ခ်ဳပ္ကိုင္ေစခိုင္းႏိုင္တဲ့အထိ စြမ္းေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီအတိုက္အခံအဖြဲ႔ေတြထဲက အတက္ႂကြအလႈပ္ရွားဆံုးအဖြဲ႔ရဲ႕ စစ္ဆင္ေရးမႉးဟာ အာဏာရွင္ ဖီဒယ္ကက္စ္ထ႐ိုဆီကို ၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္ လွ်ဳိ႕ဝွက္သတင္းပို႔ေနခဲ့သလို စီအိုင္ေအက သိမ္းသြင္းခဲ့တဲ့ က်ဴးဘားအတိုက္အခံ ၄၀-၅၀ ေလာက္ဟာလည္း တကယ့္လက္ေတြ႔မွာ က်ဴးဘားေထာက္လွမ္းေရးလူေတြ ျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။

က်ဴးဘားႏိုင္ငံကို ေလယာဥ္နဲ႔ စာသြားၾကဲ၊ လူေခၚထုတ္တာေတြလုပ္တဲ့ ထိပ္သီးအတိုက္အခံအဖြဲ႔ရဲ႕ အမႈေဆာင္ က်ဴးဘားေလတပ္ ေလသူရဲေဟာင္း ဟြမ္ပါဘလိုေရာ့က္ဟာ မထင္မွတ္တဲ့တေန႔မွာ က်ဴးဘား႐ုပ္ျမင္သံၾကားမွာ ေပၚလာၿပီး သူ႔အဖြဲ႔ကို စီအိုင္ေအ ၾသဇာခံအဖြဲ႔လို႔ ႐ႈတ္ခ်တာေတြလုပ္လာမွ ဒီလူဟာ ကက္စထ႐ိုျမႇဳပ္ထားတဲ့ ေျမေအာင္း ေပြးမွန္း အားလံုးသိသြားၾကပါေတာ့တယ္။ သူသတင္းေပးလို႔ အတိုက္အခံေလယာဥ္ ၂ စင္းကို ကက္စထ႐ို ေလတပ္က ပစ္ခ်ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

ရာနဲ႔ခ်ီတဲ့ က်ဴးဘားသူလွ်ဳိေတြ ေပြးေတြဟာ အခုထိ အေမရိကန္ႏိုင္ငံမွာ ေနထိုင္အလုပ္လုပ္ေနၾကတယ္လို႔ ၁၉၈၇ ခုမွာ ဘက္ေျပာင္းလာတဲ့ က်ဴးဘားေထာက္လွမ္းေရး ဗိုလ္မႉး ဖေလာ္ရင္တီႏိုအက္စ္ပီလဂါ က ထုတ္ေဖာ္ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၆၄-၆၅ ခုႏွစ္ေလာက္ကစၿပီး စီအုိင္ေအ သိမ္းသြင္းခဲ့တဲ့ က်ဴးဘားလူမ်ဳိး အမ်ားစုႀကီးဟာ ကက္စထ႐ိုအတြက္ လွ်ဳိ႕ဝွက္ အလုပ္လုပ္ေပးေနတဲ့ ႏွစ္ဖက္ခၽြန္ေတြ ျဖစ္တယ္လို႔လည္း ေဖာ္ထုတ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီဗိုလ္မႉးေျပာတာ မွန္ေၾကာင္း ၁၉၉၁ ခုမွာ သက္ေသအေထာက္အထား ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္။

က်ဴးဘားေပြးေတြဟာ အတိုက္အခံ ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ ဒုတိယတန္း ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ သံတမန္ေတြ၊ တကၠဆီကား ေမာင္းသမားေတြ၊ လက္နက္ အေရာင္းအဝယ္သမားေတြ၊ မူးယစ္ေဆးကုန္ကူးသမားေတြ၊ မီဒီယာသမားေတြအျဖစ္ အသြင္ယူ လႈပ္ရွားေနၾကပါတယ္။ မိုင္ယာမီၿမိဳ႕ရဲ႕ က်ဴးဘားရပ္ကြက္က အရက္ဆိုင္ေတြ စားေသာက္ဆိုင္ေတြမွာ လႈပ္ရွားေနၾကပါတယ္။ က်ဴးဘား ေထာက္လွမ္းေရးေတြ ေျမေအာင္းေပြးေတြကို အဓိက ကြပ္ကဲႀကီးၾကပ္ေနတာကေတာ့ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕မွာရွိတဲ့ ကုလသမဂၢဆိုင္ရာ က်ဴးဘားသံ႐ံုးျဖစ္ပါတယ္။

ဟြမ္ပါဘလိုေရာ့က္ကို အေမရိကန္ အက္ဖ္ဘီအိုင္ ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႔က လစာ ေဒၚလာ ၆ ေထာင္ေက်ာ္ေပးၿပီး က်ဴးဘားနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ သတင္းေတြ ေထာက္လွမ္းေပးပို႔ခိုင္းထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအေနအထားကို အသံုးခ်ၿပီး က်ဴးဘားေထာက္လွမ္းေရးဟာ ေရာ့က္ကတဆင့္ အက္ဖ္ဘီအိုင္ကို ကိုင္တြယ္ ကစားခဲ့ပါတယ္။ လိုရင္လိုသလို သတင္းမွားေတြ သတင္းလြဲေတြ ခြံ႔ေပးၿပီး အက္ဖ္ဘီအိုင္အဖြဲ႔ႀကီးကိုလည္း တန္ျပန္ေထာက္လွမ္း၊ က်ဴးဘားအတုိက္အခံ အဖြဲ႔ေတြကိုလည္း ေဂ်ာက္က်ေအာင္လုပ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

ဟိုေဆးရာဖယ္လ္ဖာနန္ဒက္ဇ္ဘရင္းနစၥ ကေတာ့ ၁၉၈၈ ခုမွာ က်ဴးဘားသေဘၤာသားဘဝကေန အေမရိကန္မွာ ခုန္ခ်ၿပီး အေမရိကန္အစိုးရ အလုပ္တခု ရခဲ့ပါတယ္။ သူဟာ အေမရိကန္အစိုးရ အေထာက္အပံ့နဲ႔ (လြတ္လပ္ေသာ ဥေရာပအသံ၊ လြတ္လပ္ေသာ အာရွအသံတို႔နဲ႔ အဆင့္တူ) မာတီ ႐ုပ္သံလႊင့္ဌာနကို တည္ေထာင္ၿပီး ကက္စထ႐ို ဆန္႔က်င္ေရးေတြ ထုတ္လႊင့္ခဲ့ပါတယ္။

၁၉၉၀ ခု မတ္လမွာ မာတီ ႐ုပ္သံ စလႊင့္လႊင့္ခ်င္း က်ဴးဘားအစိုးရက ႐ုပ္သံလႈိင္းကို တိတိက်က် ထိထိေရာက္ေရာက္ ဖ်က္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာ ဘရင္းနစၥ လွ်ဳိ႕ဝွက္ေပးပို႔ထားတဲ့ လႈိင္းႏႈန္းနဲ႔ နည္းပညာ အခ်က္အလက္ေၾကာင့္ ခ်က္ျခင္း အတိအက်ဖ်က္ႏိုင္တာ ျဖစ္ပါတယ္။

အၾကမ္းဖက္တုိက္ခိုက္မႈေတြအလုပ္ဆံုး အျပင္းထန္ဆံုး ကက္စထ႐ို ဆန္႔က်င္ေရးအဖြဲ႔တခုျဖစ္တဲ့ အယ္လ္ဖာ ၆၆ အဖြဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ ဖရန္စစၥကိုအဗီလာအက္ဇ္ကၽြီ ဟာ အေမရိကန္အက္ဖ္ဘီအိုင္နဲ႔ က်ဴးဘားေထာက္လွမ္းေရးကို တၿပိဳင္တည္း လွ်ဳိ႕ဝွက္ သတင္းေပးေနသူ ျဖစ္ပါတယ္။

၁၉၈၁ ခုႏွစ္မွာ က်ဴးဘားႏိုင္ငံကို အၾကမ္းဖက္ ဝင္ေရာက္တိုက္ခိုက္မႈတခု စီစဥ္ခဲ့ၿပီး အက္ဖ္ဘီအိုင္ကို သတင္းပို႔ အကူညီယူခဲ့သလို က်ဴးဘားေထာက္လွမ္းေရးကို သတင္းပို႔ၿပီး အယ္လ္ဖာ ၆၆ တပ္ဖြဲ႔ဝင္ ရဲေဘာ္ ၇ ေယာက္အဖမ္းခံေစခဲ့ပါတယ္။ သူဟာ ကက္စထ႐ိုဆန္႔က်င္ေရး ထိပ္သီးေခါင္းေဆာင္ ၄၀ ရဲ႕ သြားလာလႈပ္ရွား ေနထိုင္မႈေတြကိုလည္း က်ဴးဘားႏိုင္ငံဆီ သတင္းပို႔ခဲ့ပါတယ္။

အဇၨေရးေထာက္လွမ္းေရး အီလီကိုဟင္ဟာ ဆီးရီးယားအစိုးရထဲ စိမ့္ဝင္ထိုးေဖာက္ခဲ့ရာမွာ ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီးဌာန အၾကံေပးအရာရွိခ်ဳပ္ျဖစ္လာၿပီး ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီးရာထူး ရလုနီးပါးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ေၾကာင့္ ဆီးရီးယားႏိုင္ငံရဲ႕ ဂိုလန္ ကုန္းျမင့္ ခံစစ္ျပင္ဆင္မႈ အေသးစိတ္၊ ဆီးရီးယား တပ္မေတာ္ စစ္အဂၤါစဥ္၊ လက္နက္အဂၤါစဥ္ေတြကို အဇၨေရးက အျပည့္အစံု ရသြားခဲ့ပါတယ္။

ဒါတင္မက ဆီးရီးယား တပ္စခန္းတိုင္းမွာ ‘စစ္သားေတြ အရိပ္ရေအာင္’ ဆိုၿပီး ယူကလစ္ ပင္ေတြ စိုက္ခိုင္းခဲ့တဲ့အတြက္ TRP (ပစ္မွတ္ၫႊန္မွတ္) ျဖစ္သြားၿပီး အဇၨေရးလက္နက္ႀကီးေတြ ခ်ိန္ရလြယ္သြားေစပါတယ္။ ၁၉၆၅ ခုမွာ အေယာင္ေဆာင္မႈ ေပၚသြားလို႔ ကြပ္မ်က္ခံခဲ့ရေပမယ့္ သူေပးခဲ့တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြေၾကာင့္ ၁၉၆၇ အာရပ္-အဇၨေရးစစ္ပြဲမွာ ရက္ပိုင္းအတြင္း ဂိုလန္ကုန္းျမင့္ကို အဇၨေရးတပ္ေတြ သိမ္းႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

အဇၨေရးႏိုင္ငံက ေနာက္ထပ္ နာမည္ေက်ာ ္ေျမေအာင္းေပြး ဝုလ္ဖ္ဂဲင္းေလာ့ဇ္ဟာလည္း ဂ်ာမန္စီးပြားသမားအသြင္ယူၿပီး အိဂ်စ္ႏိုင္ငံ ကာကြယ္ေရး အသိုင္းအဝိုင္းထဲ ထိုးေဖာက္ႏိုင္ခဲ့လို႔ အိဂ်စ္ႏိုင္ငံရဲ႕ ဒံုးပ်ံစခန္းေတြ၊ အိဂ်စ္ကို ကူညီေနတဲ့ ဂ်ာမန္ သိပၸံပညာရွင္ေတြအေၾကာင္း သတင္းရယူၿပီး အဇၨေရးႏိုင္ငံကို ပို႔ေပးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

၁၉၇၅ ခုမွာ ခမာနီသူပုန္ေတြ ကေမၻာဒီးယားတႏိုင္ငံလံုးကို သိမ္းလိုက္တဲ့အခါ ျပဳတ္က်သြားတဲ့ အေမရိကန္ ၾသဇာခံ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး လြန္ႏိုးအစိုးရထဲက ဝန္ႀကီးတေယာက္ဟာ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ျမႇဳပ္ထားတဲ့ ခမာနီ ေျမေအာင္းေပြး ျဖစ္ေနတာ ေတြ႔ၾကရပါတယ္။

ဒီႏွစ္ ဧၿပီလထဲမွာပဲ ေတာင္ဗီယက္နမ္ေလတပ္ထဲမွာ ႏွစ္နဲ႔ခ်ီျမႇဳပ္ထားတဲ့ ဗီယက္ေကာင္းေပြး ေလသူရဲ ငုယင္ထန္ထရန္းက အက္ဖ္-၅ တိုက္ေလယာဥ္နဲ႔ ေတာင္ဗီယက္နမ္ သမတ နန္းေတာ္ကို ဗံုးၾကဲၿပီး ေျမာက္ ဗီယက္နမ္ႏိုင္ငံကို သူ႔တိုက္ေလယာဥ္နဲ႔ ထြက္ေျပးခိုဝင္သြားခဲ့ပါတယ္။

ရန္ဖက္အဖြဲ႔အစည္းေတြထဲကို ကိုယ့္ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႔ဝင္ေတြကို ေျမေအာင္းေပြးအျဖစ္ ေရရွည္ျမႇဳပ္ႏွံၾကတာေတြ ရွိသလို တဖက္အဖြဲ႔အစည္းထဲက လူေတြကို ခ်ဥ္းကပ္စည္း႐ံုးၿပီး ေျမေအာင္းေပြးအျဖစ္ သိမ္းသြင္းတာေတြလည္း ကမၻာ့ႏိုင္ငံေရးမွာ ထံုးစံျဖစ္ေနပါတယ္။

ဆိုဗီယက္႐ုရွားႏိုင္ငံရဲ႕ ေကဂ်ီဘီ ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႔ဟာ ၿဗိတိသွ်ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႔ဝင္ ကင္မ္ဖွီလ္ဘီ နဲ႔ ဂိုင္း ဘားဂ်က္စ္ တို႔ကို ႐ုရွားအတြက္ ေျမေအာင္းေပြးအျဖစ္ ကိမ္းဘရစ္တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားဘဝကတည္းကစၿပီး ႏွစ္ရွည္ေမြးျမဴခဲ့သလို အေမရိကန္စီအုိင္ေအအဖြဲ႔ဝင္ အဲလ္ဒရစ္ခ်္ေအးမစၥကိုလည္း ႏွစ္နဲ႔ခ်ီၿပီး ေပြးေမြးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

စီအိုင္ ေအကလည္း ႐ုရွားစစ္ေထာက္လွမ္းေရးအရာရွိ ဗိုလ္မႉးႀကီး ပင္ေကာ့ဗ္စကီး (ေနာက္ပိုင္း သစၥာေဖာက္မႈနဲ႔ကြပ္မ်က္ခံရ) နဲ႔ ေကဂ်ီဘီေထာက္လွမ္းေရးထိပ္သီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးအိုးလစ္ဂ်္ကာလူဂ်င္ တို႔ကို သိမ္းသြင္းႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ပင္ေကာ့ဗ္စကီး ဆီကရတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြဟာ ၁၉၆၂ ခု က်ဴးဘားဒံုးပ်ံအေရးအခင္းမွာ အေမရိကန္အတြက္ အင္မတန္ တန္ဖိုးရွိခဲ့ပါတယ္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ကာလူဂ်င္ကေတာ့ ဆိုဗီယက္ အာဏာရွင္စနစ္ ၿပိဳကြဲသြားတဲ့အခါ ေဘာရစၥယဲ့လ္ဆင္ ရဲ႕ လက္႐ံုးျဖစ္လာခဲ့ၿပီး ဗလာဒီမာပူတင္ လက္ထက္မွာေတာ့ အေမရိကန္မွာ ခိုလႈံေနတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးဟာ မ်က္ကြယ္မွာ တရားစီရင္ ေထာင္ဒဏ္ခ်မွတ္ခံခဲ့ရပါတယ္။

ဗမာျပည္က နအဖ စစ္အစိုးရဟာ ေတာ္လွန္ေရးတပ္ဖြဲ႔ေတြထဲမွာေရာ အပစ္ရပ္အဖြဲ႔ေတြထဲမွာပါ ေျမေအာင္းေပြးေတြ ေမြးဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၉၁ ခုက ကခ်င္ျပည္နယ္မွာရွိတဲ့ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ (ေျမာက္ပိုင္း) တပ္ဖြဲ႔အတြင္း ျဖဳတ္ထုတ္သတ္ပြဲ အႀကီးအက်ယ္ျဖစ္ခဲ့တာဟာ ဂႏၶဝင္ေျမာက္တဲ့ ေျမေအာင္းေပြးစီမံခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။

ကိုးကန္႔ ၿငိမ္းအဖြဲ႔ထဲမွာ ပယ္ေစာက္ခ်ဥ္ကို ရခဲ့တဲ့အတြက္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ ျပႆနာတက္တဲ့အခါ အဖြဲ႔တြင္း အာဏာသိမ္းပြဲလုပ္ခိုင္းၿပီး နအဖ စစ္တပ္ေတြ ဝင္စြက္ခြင့္ရသြားေစပါတယ္။

အလားတူပဲ ရွမ္းျပည္ ေတာင္ပိုင္းက ရလလဖ (ပအိုဝ္းနီ) ၿငိမ္းအဖြဲ႔ထဲမွာ ခြန္ခ်စ္ေမာင္ကို ေပြးေမြးႏိုင္ခဲ့ၿပီး အဖြဲ႔တြင္း အာဏာသိမ္းပြဲေတြ အကြဲအျပဲေတြ ဖန္တီး၊ ေနာက္ဆံုး ၂၀၀၇ ခုမွာ အႂကြင္းမဲ့ လက္နက္ခ်ေစခဲ့ပါတယ္။ ပေလာင္ ၿငိမ္းအဖြဲ႔မွာေတာ့ ဥကၠ႒ အုိက္မုန္းကို ေပြးေမြးၿပီး ၂၀၀၅ ခုမွာ အႂကြင္းမဲ့ လက္နက္ခ်ေစႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ၿမိဳင္ႀကီးငူဆရာေတာ္ ဦးသုဇန၊ ပီအဲန္အို (ပအိုဝ္းျဖဴ) ဥကၠ႒ ေအာင္ခမ္းထီတို႔ဟာလည္း နာမယ္ေက်ာ္ ေျမေအာင္းေပြးေတြျဖစ္ၿပီး ၁၉၉၅ မွာ ေကအဲန္ယူ နဲ႔ ဒီေကဘီေအ ကြဲေအာင္၊ ၁၉၉၁ မွာ မဒတ/ဒီေအဘီ ကေန ပီအဲန္အို သစၥာေဖာက္ေအာင္နဲ႔ ၂၀၁၀ ခုမွာ ပအိုဝ္း ျပည္သူ႔စစ္ အသြင္ေျပာင္းေအာင္ အခ်ိန္ကိုက္ စြမ္းေဆာင္ေပးခဲ့ၾကပါတယ္။

နအဖဟာ ၿငိမ္းအဖြဲ႔ေတြတင္မကဘဲ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ထဲမွာလည္း ေျမေအာင္းေပြးေတြ ေမြးဖို႔ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ပါတယ္။

အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေဟာင္း ေအာင္ေရႊနဲ႔ ဗိုလ္မႉးႀကီးေဟာင္း ေမာင္လြင္တို႔ကို သိမ္းသြင္းခဲ့ပံုေတြ၊ နာမယ္ႀကီး မ်ဳိး႐ိုးေနာက္ခံရွိ ျပည္ပေရာက္ေတြျဖစ္တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕သားႀကီး ေဒၚစု အစ္ကိုရင္း ေအာင္ဆန္းဦး၊ ကုလအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးသန္႔ရဲ႕ သမီး ေအးေအးသန္႔၊ သားမက္ တင္ျမင့္ဦး၊ ေျမး သန္႔ျမင့္ဦး၊ ဖဆပလ ဝန္ႀကီးေဟာင္း ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းရဲ႕သားႏွစ္ေယာက္ တို႔ကို သိမ္းသြင္းခဲ့တာေတြကို ကိုယ္တိုင္ ပါဝင္စည္း႐ံုးခဲ့တဲ့ နအဖ ေထာက္လွမ္းေရးေဟာင္း ဗိုလ္မႉးေအာင္လင္းထြဋ္က ေဖာ္ထုတ္ျပခဲ့ပါတယ္။

ေအးလြင္ကိုလည္း ေစာေစာပိုင္း ေထာင္က်ကတည္းက သိမ္းသြင္းႏိုင္ခဲ့တာကို တျခား ေထာက္လွမ္းေရးေဟာင္းေတြက ျပန္ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။

ဗိုလ္မႉးေအာင္လင္းထြဋ္ မေဖာ္ထုတ္ျပေသးေပမယ့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ အခ်ိန္ကိုက္ၿပီး နအဖဘက္လိုက္တဲ့ ေလသံေတြ ေျဗာင္လႊင့္လာတဲ့ ကေနဒါႏိုင္ငံသား ရွမ္းပေဒသရာဇ္ ဟန္ေညာင္ေရႊ၊ အိႏၵိယႏိုင္ငံေရာက္ ေလယာဥ္အပိုင္စီးသမား စိုးျမင့္၊ ထိုင္းႏိုင္ငံအေျခစိုက္ ဗဟုပိဋကအိုးကြဲအဖြဲ႔တို႔ဟာလည္း ေျမေအာင္းေပြးေတြ ျဖစ္ပံုရပါတယ္။ ရန္ကုန္က အီးဂရက္ပိဋကအိုးကြဲအဖြဲ႔ဟာ ေပြးျဖစ္တယ္ဆိုတာကိုေတာ့ ဗိုလ္မႉးေအာင္လင္းထြဋ္က ဖြင့္ခ်ခဲ့ၿပီးပါၿပီ။

အခုေနာက္ဆံုး အုတ္ေအာ္ေသာင္းတင္းျဖစ္လာတဲ့ ဗမာ ေျမေအာင္းေပြးသတင္းကေတာ့ ျပည္ပေရာက္ အတိုက္အခံေတြထဲ အႀကီးဆံုးအဖြဲ႔ သို႔မဟုတ္ ထိပ္သီးအက်ဆံုးအဖြဲ႔ျဖစ္တဲ့ အဲန္စီယူဘီတပ္ေပါင္းစုႀကီးရဲ႕ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉး ဦးေမာင္ေမာင္သတင္း ျဖစ္ပါတယ္။

အရင္ကတည္းက သူနဲ႔ဆက္တဲ့ယူဂ်ီေတြ ေထာင္ထဲ ေရာက္သြားတာ၊ မဲေဆာက္မွာ အက္ဖ္တီယူဘီ ညီလာခံလာတက္တဲ့ ျပည္တြင္းက ကိုယ္စားလွယ္ဆိုသူေတြ ေထာင္မက်ဘဲ နအဖက ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္တာေတြ ၾကားခဲ့ဖူးပါတယ္။

ျပည္တြင္းမွာ ဦးတင္ဦး-ဦးဝင္းတင္တို႔က ေရြးေကာက္ပြဲသပိတ္ေမွာက္ေရး အားႀကိဳးမာန္တက္ လံုးပမ္းေနခ်ိန္၊ ၿပီးခဲ့တဲ့ ေအာက္တိုဘာ-ႏိုဝင္ဘာမွာ ေတာ္လွန္တဲ့လႊတ္ေတာ္ ဆိုတာကို ဦးေမာင္ေမာင္ ေခါင္းေဆာင္ၿပီး နယ္စပ္မွာ ဖြဲ႔စည္းခဲ့တာဟာ ျပည္တြင္းတိုက္ပြဲကို အာ႐ံုလႊဲ လမ္းလႊဲဖို႔လုပ္တာလို႔ အမ်ားထင္စရာျဖစ္ခဲ့သလို ဦးတင္ဦး-ဦးဝင္းတင္တို႔ဆီ က သေဘာတူေထာက္ခံေၾကာင္း အသံဖိုင္ပို႔အေၾကာင္းၾကားတယ္လို႔ လီဆယ္ၿပီး တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ တျခား ကိုယ္စားလွယ္ေတြကို ဆိုးဆိုးဝါးဝါး ဖိုးတြမ္တီး ႐ိုက္ခဲ့တဲ့ ဧရာမ ႏိုင္ငံေရး ရာဇဝတ္မႈႀကီး က်ဴးလြန္တာလည္း ၾကားခဲ့ရပါ ေသးတယ္။

အခုေတာ့ နအဖနဲ႔ ဆက္သြယ္ဝင္ထြက္တဲ့အေထာက္အထား ခိုင္ခိုင္မာမာ ေပၚလာခဲ့ပါၿပီ။ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ အဓိကအက်ဆံုး ဗမာ အတိုက္အခံ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗမာျပည္ခိုးသြားတာကို ထိုင္းေထာက္လွမ္းေရးကလည္း မသိဘဲမေနပါဘူး။

ထိုင္း ေထာက္လွမ္းေရး မသိလိုက္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ညံ့တဲ့ ေထာက္လွမ္းေရးလို႔ပဲ မွတ္ခ်က္ခ်စရာရွိပါတယ္။ ဘန္ေကာက္မွာရွိတဲ့ နအဖသံ႐ံုးနဲ႔ မဲေဆာက္ တဖက္ကမ္း ျမဝတီကို အဲန္စီယူဘီ အစည္းအေဝးသတင္းေတြ အတိအက် အျပည့္အစံု ေန႔မကူးဘဲ ဝင္ေနတာကို ထိုင္းေထာက္လွမ္းေရးေတြ သိေနတာေတာ့ ၾကာပါၿပီ။ အခုေတာ့ ၁ နဲ႔ ၁ ေပါင္းလိုက္ရင္ ၂ ထြက္တာကို ေကာက္ခ်က္ခ်လို႔ ရသြားေလာက္ပါၿပီ။

မဲေဆာက္က အေဝးေရာက္ အတိုက္အခံအဖြဲ႔ အေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ ႐ံုးခန္းေတြ ေဖာက္ထြင္းခံရၿပီး ကြန္ပ်ဴတာ ဟာ့ဒ္ဒစ္ေတြ လက္ပ္ေတာ့ကြန္ပ်ဴတာေတြ မၾကာခဏ ခိုးခံရတာေတြဟာလည္း အတြင္းလူ ေျမေအာင္းေပြးေတြ အကူအညီမပါဘဲ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ေျမေအာင္းေပြးေတြဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကြန္ယက္ဖြဲ႔စည္းေရး မေျပာခင္ကတည္းက ထိုင္းႏိုင္ငံ၊ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ အိႏၵိယႏိုင္ငံ၊ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံတို႔မွာ ဒီမိုကေရစီဆန္႔က်င္ေရး စစ္အာဏာရွင္ေထာက္ခံေရး ေပြး ကြန္ယက္ ဖြဲ႔စည္းထားၿပီး ျဖစ္ပံုရပါတယ္။

ထိပ္သီး ျပည္ပေရာက္ အတိုက္အခံအဖြဲ႔ႀကီးအတြင္းက ေျမေအာင္းေပြးအမႈကို စစ္ေဆးဆံုးျဖတ္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ စံုစမ္းေရး ေကာ္မရွင္တခုကို အဲန္စီယူဘီက ဖြဲ႔ထားတာေတြ႔ရပါတယ္။

ဗမာျပည္တြင္းဥပေဒအရ ၾကည့္ရင္ေတာ့ အစိုးရအဆက္ဆက္ဟာ ဒီလို ေျမေအာင္းေပြးအမႈ သို႔မဟုတ္ သူလွ်ဳိမႈအတြက္ ရာဇသတ္ႀကီးဥပေဒ ႏိုင္ငံေတာ္သစၥာေဖာက္မႈ ပုဒ္မ ၁၂၁၊ ၁၂၂ နဲ႔ ေသဒဏ္ သို႔မဟုတ္ တသက္တကၽြန္း၊ ၁၉၅၉ ခု တပ္မေတာ္အက္ဥပေဒ ပုဒ္မ ၃၂ အရ ေသဒဏ္၊ ၁၉၅၀ ခု အေရးေပၚစီမံမႈအက္ဥပေဒ ပုဒ္မ ၂ နဲ႔ ၃ အရ ေသဒဏ္ သို႔မဟုတ္ တသက္တကၽြန္း၊ ၁၉၂၃ ခု ႏိုင္ငံေတာ္လွ်ဳိ႕ဝွက္ခ်က္ အက္ဥပေဒ ပုဒ္မ ၃ အရ ၁၄ ႏွစ္အထိ ေထာင္ဒဏ္ေတြ တိတိက်က် သတ္မွတ္ထားပါတယ္။

ဒီအမႈမ်ဳိးမွာ အာမခံေပးခြင့္ မရွိပါဘူး။ (နအဖထိပ္သီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေရႊမန္းရဲ႕ ေျမာက္ကိုးရီးယားခရီးစဥ္ သတင္းေပါက္ၾကားေစခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီးဌာနက ဗိုလ္မႉးေဟာင္း ဝင္းႏိုင္ေက်ာ္ကိုေတာ့ နအဖက ၁၉၅၀ ခု အေရးေပၚစီမံမႈအက္ဥပေဒ ပုဒ္မ ၃ နဲ႔ ေသဒဏ္ခ်ခဲ့ပါတယ္။)

ဒါ့အျပင္ သက္ေသ အေထာက္အထားေတြကို ဝိုင္းဝန္းျပင္ဆင္တာ ေဖ်ာက္ဖ်က္တာေတြကလည္း ရာဇသတ္ႀကီးဥပေဒ မမွန္မကန္သက္ေသခံမႈပုဒ္မ ၁၉၁၊ ၁၉၂၊ ၁၉၃၊ ၂၀၁ တို႔နဲ႔ၿငိစြန္းေနၿပီး ရာဇဝတ္မကင္းေသာ ပူးေပါင္းၾကံစည္မႈ ပုဒ္မ ၁၂၀(က)(ခ)၊ ႏိုင္ငံေတာ္ သစၥာေဖာက္မႈကို အားေပးမႈ ပုဒ္မ ၁၂၃၊ ထိန္ခ်န္မႈ ပုဒ္မ ၁၂၄ တို႔နဲ႔လည္း ၿငိပါတယ္။ အစိုးရ ဌာနတြင္း စံုစမ္းစစ္ေဆးေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဂ်ီဆာက်ဴလာ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းေတြလဲ ရွိပါေသးတယ္။

ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ စစ္မွန္တဲ့ ေတာ္လွန္ေရး အဖြဲ႔အစည္းမ်ားအေနနဲ႔ ေတာ္လွန္ေရးသတိ၊ လံုျခံဳေရးအသိေတြ အစဥ္ ႏိုးၾကားေနဖို႔ လိုအပ္ေၾကာင္းပါ။

အာအက္ဖ္ေအ ေသာတရွင္မ်ား ခင္ဗ်ား

တေလာကပဲ မဲေဆာက္မွာ ဒီအခ်ိန္ ဒီရာသီကေတာ့ (ဝပ္ပါမစ္) လို႔ေခၚတဲ့ အလုပ္လုပ္ခြင့္ လက္မွတ္ အသက္ဆက္ၾကပံုေတြအေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္ တင္ျပခဲ့ပါတယ္။

အလုပ္လုပ္ခြင့္လက္မွတ္နဲ႔ ဆက္စပ္ႏွီးႏြယ္ပတ္သက္ေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးေတြ၊ အက်ဳိးအေၾကာင္းေလးေတြကလည္း မ်ားေျမာင္လွတာ မဟုတ္လား။ ဘန္ေကာက္သြား ေတာလားေတြ၊ ေရၾကည္ရာျမက္ႏုရာ ရွာပံုေတာ္ ခရီးရွည္လို ဇာတ္လမ္း တိုရွည္ေတြက ႐ိုးအီသြားလို႔လား မသိႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ခုဇာတ္လမ္းကလည္း သံတူေၾကာင္းကဲြ ဇာတ္လမ္းတပုဒ္လိုပဲ ေျပာရမွာပါပဲ။


ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္းမွာ ခရီးသြားလာခြင့္၊ အလုပ္ရွာေဖြခြင့္၊ ဝပ္ပါမစ္ရွိရင္ တရားဝင္ အလုပ္လုပ္ခြင့္ရရွိတဲ့ ယာယီပတ္စပို႔လို႔ ေခၚေဝၚၾကတဲ့ ပတ္စပို႔အမ်ဳိးအစားတခုကို ထိုင္း-ျမန္မာႏွစ္ႏိုင္ငံ စာခၽြန္လက္မွတ္ေရးထိုး စီမံေဆာင္ရြက္္ခဲ့တာ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္က စတင္္ခဲ့တာပါ။ စာခၽြန္အဆင့္ဆိုေတာ့ ခိုင္မာတဲ့ ကတိကဝတ္ေတြ၊ စာခ်ဳပ္စာတန္းေတြ မပါတဲ့ ႏွစ္ႏိုင္ငံ နားလည္မႈစာခၽြန္လို႔ပဲ ေျပာရမွာေပါ့။

ထိုႏွစ္ကာလအပိုင္းအျခားက ျမန္မာဘက္ျခမ္း ျမဝတီၿမိဳ႕နဲ႔ ထိုင္းဘက္ျခမ္း ရေနာင္းၿမိဳ႕တို႔မွာ ျမန္မာ အာဏာပိုင္ေတြက ႐ံုးခန္းေတြဖြင့္လွစ္ၿပီး ယာယီပတ္စပို႔ေတြ လုပ္ေပးေပမယ့္ လုပ္ၾကသူ၊ ကိုင္ေဆာင္ၾကသူ မရွိသေလာက္ပါပဲ။ အထည္ခ်ဳပ္စက္႐ံု၊ သိုးေမႊးအလုပ္႐ံု၊ ငါးပုစြန္႐ံု၊ ငါးေသတၱာစက္႐ံု၊ ငါးဖမ္းပိုက္စက္႐ံု စတဲ့ စက္႐ံုႀကီးေတြမွာ လုပ္ကိုင္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာ အလုပ္သမား၊ အလုပ္သမ အားလံုးနီးပါး မလုပ္သေလာက္နီးပါးပါပဲ။

ကိုယ္ေရးရာဇဝင္နဲ႔ အိမ္ေထာင္စုစာရင္းေတြ ျဖည့္စြက္္ တင္ျပရရင္ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ လာအလုပ္လုပ္ေနတာ ႏွစ္ၾကာၾကၿပီဆိုေတာ့ တရားမဝင္ သြားေရာက္ အလုပ္လုပ္မႈနဲ႔ အေရးယူမွာလား၊ အခြန္အေကာက္ စည္းၾကပ္မွာလား၊ ဒဏ္ေငြေဆာင္ရမွာလား စတဲ့ ျပႆနာေတြကို ေၾကာက္လန္႔ၾကလို႔ပါ။ တခ်ဳိ႕ဆို မွတ္ပံုတင္ အိမ္ေထာင္စုစာရင္း မရွိသူေတြလည္း ပါပါတယ္။ သူတို႔စကားနဲ႔ေျပာရရင္ ေငြကုန္တာ ကိစၥမရွိပါဘူး၊ အမ်ဳိးမ်ဳိး အရစ္မခံႏိုင္တာ အဓိက ပါ။

ဒါေပမယ့္ တႏွစ္ထက္တႏွစ္ ကိုယ့္တိုင္းကိုယ့္ျပည္၊ ကိုယ့္ၿမိဳ႕ကိုယ့္ရြာကို ျပန္ေရာက္သူက နည္းၿပီး ထြက္ခြာလာသူေတြက ဂရပ္ဖစ္မ်ဥ္းဆဲြျပသလို ရာခိုင္ႏႈန္းေရာ ျမင့္တက္မႈေရာ ႏွစ္စဥ္ျမင့္မားေနတာကိုး။ ၂၀၀၉ – ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ေတြမွာ နယ္စပ္တခါးေပါက္ေတြကေန ယာယီပတ္စပို႔နဲ႔ ထိုင္းႏိုင္ငံကို ေရာက္လာၾကသူေတြဟာ ၃၀,၀၀၀ ေက်ာ္ခဲ့ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ စီးပြားေရးအဆင္မေျပမႈ၊ အလုပ္အကိုင္ ရွားပါးမႈ၊ ႏိုင္ငံေရး မတည္ၿငိမ္မႈေတြေၾကာင့္လို႔ပဲ ေျပာရမွာေပါ့။ ကိုယ့္ႏိုင္ငံအတြင္းမွာ ျမဝတီ၊ ေကာ့ေသာင္းမွာ ယာယီပတ္စပို႔လုပ္ရင္ ျမန္မာေငြ ၃,၀၀၀ က်ပ္ က်ခံရမယ္ဆိုေပမယ့္ တကယ္တန္းေပးရေတာ့ ဟိုဟာဒီဟာနဲ႔ ၁၅,၀၀၀ ေလာက္က်ပါတယ္။ ထိုင္းဘက္ကမ္း ရေနာင္းမွာ လုပ္ရင္ေတာ့ ဘတ္ေငြ ၅၀၀ အတိအက်ပဲ ေပးၾကရပါတယ္။

ဒီလို ယာယီပတ္စပို႔နဲ႔ ဝပ္ပါမစ္ ကိုင္ေဆာင္ၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္းမွာရွိတဲ့ စက္႐ံု အလုပ္႐ံုေတြမွာ လုပ္ကိုင္စားေသာက္ေနရင္းကပဲ မ႐ိုးသားတဲ့အလုပ္ရွင္ေတြက ယာယီ ပတ္စပို႔ေတြကို သိမ္းဆည္းထားတာ၊ အမည္ေတြ ေျပာင္း၊ တံဆိပ္အတုေတြ ထုထားတာ၊ ကုိယ့္ပတ္စပို႔ကို ျပင္ဖ်က္ၿပီး လူကုန္ကူးတာေတြအျပင္ တရားဝင္ေငြေပးသြင္းၿပီး ကိုင္ေဆာင္ထားတဲ့ ဝပ္ပါမစ္ကိုပဲ မူရင္းကို အဓမၼ သိမ္းထားၿပီး မိတၱဴေကာ္ပီေပးထားတာ စတဲ့ ထိုင္းအလုပ္ရွင္တခ်ဳိ႕နဲ႔ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြအၾကား ျပႆနာေတြကလည္း ဂ်ာေအး သူ႔အေမ႐ိုက္လိုက္၊ မုန္႔လံုးစကၠဴကပ္လိုက္ပါပဲ။

မႏွစ္က ထိုင္းႏိုင္ငံ၊ လာအို နယ္စပ္က ခြန္ကယ္ ငါးဖမ္းပိုက္စက္႐ံုမွာ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြ ဆႏၵျပၾကရာမွာ ေစာေစာကေျပာတဲ့ အခ်က္ေတြအေပၚမွာ အေျခခံၿပီး ျဖစ္ပြားခဲ့တာပါ။

မဲေဆာက္-ျမဝတီ တံခါးေပါက္ေတြ ပိတ္ေနတာ ၃ လ ေက်ာ္ခဲ့ပါၿပီ။ ခိုးလမ္းက သြားခ်ည္ ျပန္ခ်ည္ေတြရွိေပမယ့္ တရားဝင္ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ရမယ့္ ကိစၥေတြကေတာ့ အဖုအထစ္ေတြနဲ႔ ျပည့္လွ်ံေနဆဲပါပဲ။ မဲေဆာက္-ျမဝတီမွာ ယာယီပတ္စပို႔အသစ္ ေလွ်ာက္ထားခ်င္ၾကတဲ့ ျမန္မာ အလုပ္သမားေတြမွာ ဒုကၡေရာက္ၾကရတာပါ။

အေၾကာင္းရင္းကေတာ့ စစ္ေရးအေျခအေနေတြအရ ျမဝတီမွာ လုပ္ကိုင္ေပးမေပး မေသခ်ာ မေရရာတဲ့အတြက္ ျဖစ္ပါတယ္။ သို႔အတြက္ ပဲြစား ေအးဂ်င့္ေတြက တဆင့္ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ကေန ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕ကိုသြားၿပီး ယာယီပတ္စပို႔ သြားေရာက္ေလွ်ာက္ထားဖို႔ ၾကံစည္လုပ္ေဆာင္ၾကတာပါ။

အလုပ္သမား ရာေက်ာ္ဆိုပါေတာ့။ သြားလာဖို႔ ကားေပၚအတက္မွာပဲ လက္ရွိလုပ္ကိုင္ေနတဲ့ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ စက္မႈလုပ္ငန္းရွင္မ်ား အသင္းဝင္ အိုမီဂါအလုပ္႐ံု၊ တီေကအလုပ္႐ံု၊ ပက္စီ၊ ကြမ္တံု စတဲ့ အလုပ္႐ံုႀကီးေတြက ပိုင္ရွင္ေတြနဲ႔ ထိုင္းရဲတပ္ဖဲြ႔က တားဆီး ေခၚေဆာင္သြားခဲ့ၾကတာပါ။ အလုပ္သမားေတြရဲ႕ စာရြက္စာတမ္းေတြကို စစ္ေဆးတဲ့အခါမွာေတာ့ အစစ္အမွန္ေတြ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ အေရးယူလို႔ မရပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးျပၿပီး ၿခိမ္းေျခာက္ ဟန္႔တားထားတာေပါ့လို႔ ေျပာၾကပါတယ္။

သူတို႔ေပးတဲ့ လုပ္ခက ၁၀၀ ပဲေလ။ ၂၀၀ ေပးတဲ့စက္႐ံုကို သြားလုပ္မွာပဲ။ သူတို႔ဆီမွာ ဘယ္ႏွစ္ႏွစ္လုပ္ပါ့မယ္လို႔ ကတိလည္း ေပးမထားပါဘူး။ သူတို႔က ေစ်းေပါေပါနဲ႔ခိုင္းလို႔ရတဲ့ လူေတြပဲဆိုၿပီး အႏိုင္က်င့္ခိုင္းေနတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီလဲ။ လူဆိုတာ တိုးတက္ရာတိုးတက္ေၾကာင္း ခ်မ္းသာရာခ်မ္းသာေၾကာင္းေတာ့ ရွာခ်င္ေဖြခ်င္တာပဲဟာ။ ငါကေတာ့ မျဖစ္မေနသြားမွာပဲ။

ရဲစခန္းဝန္းထဲကေန ထြက္လာတဲ့ အလုပ္သမေလးတသိုက္ထဲက ခြပ္စြာစြာ မိန္းမေလးတေယာက္ရဲ႕အသံပါ။

သူတို႔ကို ေခၚယူစစ္ေဆးေနတာ ၃ ရက္ရွိပါၿပီ။ ဒီညလည္း သူတုိ႔ျပန္တည္းခိုအိပ္စက္ရာမွကေတာ့ ျမန္မာသံဃာတခ်ဳိ႕ သီတင္းသံုးေနထိုင္တဲ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းႀကီး တေက်ာင္းပါ။ မနက္ဖန္ မိုးေသာက္ရင္ေတာ့ သူတို႔အိပ္မက္ေတြ လန္းဆန္းဖူးပြင့္ႏိုင္မယ္ထင္ပါရဲ႕။

နားဆင္တဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ေမာင္လြမ္းဏီ
၉-၂-၂၀၁၁

လြတ္လပ္တဲ့ အာရွအသံ (RFA) မွ ျပန္လည္ ကူးယူေဖာ္ျပပါတယ္။

ျမန္မာ့အတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းတေက်ာင္းမွာ ဧၿပီလ ၉ ရက္ စေနေန႔က ေန႔လည္ဆြမ္း ကပ္လွဴပူေဇာ္ခဲ့တဲ့ ပံုရိပ္တခ်ဳိ႕ပါ။ (ဓာတ္ပံု – ေအပီ)